Piet Schellekens (1950): Kunst en levenskunst, werk en privéleven, zijn voor mij nauwelijks te scheiden. Ik ben altijd met schoonheid bezig en dat omvat alle aspecten van het leven. Er is een dagelijks terugkerende verwondering over de natuur en het leven, waardoor ik me volop laat inspireren. Al vroeg maakte ik bewegende machines en creëerde bouwsels van afvalmaterialen. De Kunstakademie (Monumentale Vormgeving) leek een logisch vervolg, maar het keurslijf paste me niet. Na drie jaar hield ik het voor gezien en ben gaan werken als assistent bij diverse kunstenaars en kunsthandels, leerde druktechnieken, mallenmaken, beeldengieten, e.d., volgde opleidingen in metaal- en houtbewerking, musiceerde in diverse bands en schreef muziek en teksten. Later startte ik nieuwe vormen van werkgelegenheid op en werkte in de psychiatrie en in een museum. Periodes van beelden maken, fotograferen, schrijven en andere creatieve uitingsvormen wisselen zich af. De camera en de pen zijn daarbij de laatste tijd mijn favoriete maatjes.